Hoe bedenk je een goede naam voor je hoofdpersoon

Het kiezen van de juiste naam voor je hoofdpersoon kan een moeilijke taak zijn. De naam moet passen bij je protagonist, de lezer moet zich er een beeld bij kunnen vormen, de naam moet je boek als geheel verder brengen, het moet betekenis hebben, maar tegelijk niet verzonnen klinken. Best een uitdaging zo'n keuze.

Ik heb een paar manieren verzameld die je bij het kiezen van een naam voor je hoofdpersoon kunnen helpen. Trouwens, niet alleen voor de juiste naam van je hoofdpersoon, maar ook voor de andere karakters in je boek.

1. Een namenboek.
Schaf een goed namenboek aan. Ik gebruik Het nieuwste voornamenboek. Een handig naslagwerk, waar ook de grondvormen en varianten van namen in vermeld worden. Vaak heb je wel een idee met welke letter de naam van je hoofdrolspeler moet beginnen. Sla je namenboek open en kijk bij de beginletters.
Of sla op een willekeurige bladzijde open.

2. De voornamenbank van het Meertens instituut.
Zoek online in de meest volledige databank met alle voornamen van Nederland, hun herkomst, hun verspreiding. Een heerlijke bak om namen in te zoeken.
Deze databank is ook handig wanneer je in je boek meerdere generaties van een familie beschrijft. Zo kun je een familienaam kiezen en kijken welke vervoegingen er mogelijk zijn, om de grootmoeder, moeder, dochter, kleindochter een naam te geven. Bijvoorbeeld Wilhelmina, Willy, Mina, Helma.

3. Populariteit en tijd
Bij het kiezen van de juiste naam is het goed om rekening te houden met de tijd waarin je verhaal zich afspeelt.
Speelt je verhaal in de Middeleeuwen, dan noem je je hoofdpersoon niet Brian, maar bijvoorbeeld Roeland. De naam moet dus passen in de tijd.
Of voor een boek dat zich in de jaren tachtig afspeelt is de naam Anita heel geschikt ;-)

4. Notitieboek
In het dagelijks leven ontmoet je veel mensen en in kranten kom je heel veel namen tegen die later van nut kunnen zijn. Koop een aantekeningenboekje waarin je namen noteert die blijven hangen. Dit kunnen ongewone namen zijn, maar juist ook heel gangbare namen. Soms kan alleen al een naam een vonk bij je aanwakkeren voor het ontstaan van een personage. Wees niet te bang om de naam te gebruiken van een bekende.

5. Betekenis
Soms kan het iets toevoegen aan je verhaal wanneer je een naam kiest die in zichzelf een verklaring geeft.
Agatha Christie gebruikte in een paar verhalen virtue names (deugden namen). Deze namen werden door de Puriteinen geintroduceerd in de 17e eeuw. Voorbeelden zijn : Faith, Hope, Charity, Verity, Modesty, Patience, Prudence, Temperance.
Christie had in het boek Nemesis het personage Verity. Nemesis: de wrekende kracht uit de Griekse mythologie, aartsvijand. Verity het onschuldige en geliefde meisje dat vermoord is.

En ken je Thomas Beresford en Prudence Beresford? Nee?
Misschien wel als ik zeg: Tommy and Tuppence, speurdersduo uit Agatha Christie's boeken. Thomas en Prudence waren hun volledige namen. Prudence is in dit geval opmerkelijk gekozen, want Tuppence is een ondernemend type met veel durf. Een tegenovergesteld karakter van haar naam dus.
Zo'n keuze kan je verhaal extra eigenheid geven.

En wat dacht je van Christian Grey, uit Fifty Shades of Grey? Een hele directe manier om je titel, personage en verhaal met elkaar te verbinden.

6. Doe een google
Heb je je hoofdpersoon eenmaal een naam gegeven, doe dan even een google op die naam. Soms heb je een naam bedacht waar je helemaal blij mee bent omdat het zo lekker klinkt. Alsof het een echt persoon is. Soms blijkt het ook daadwerkelijk een echt persoon te zijn. Controleer altijd even of die naam niet te snel gelinkt kan worden aan een bekende Nederlander bijvoorbeeld. Of dat de naam van de hoofdpersoon in je jeugdboek teveel lijkt op de naam van een bekende actrice uit 'natuurfilms'.

Als het goed is heb je je protagonist gedoopt en komt hij dankzij zijn/haar naam helemaal tot leven. Een naam die tot de verbeelding spreekt en je hoofdpersoon completeert en voor altijd in het geheugen van lezers zal blijven.

Want hoe hadden Sietse en Hielke Klinkhamer anders kunnen heten? Ik zou geen betere naam kunnen bedenken; ook zonder de verfilmingen heb ik de jongens op mijn netvlies.

En als ik vraag: hoe heette het doodgevonden meisje uit de serie Twin Peaks?
Hint: Palmer.
Juist: Laura Palmer.
Wat opvalt is dat het helemaal geen ingewikkelde naam is. Toch klopt de naam.
Ook de andere personages uit die serie zijn niet raar of ingewikkeld, maar ze beklijven en zijn daardoor goed gekozen: officer Dale Cooper en het vriendje Bobby Briggs, bijvoorbeeld.

Voor Moord in het Blair House ben ik ook aan het zoeken, googelen en denken geweest voor de juiste namen. De naam Beatrijs was al heel vroeg gevonden, maar het bedenken van een achternaam voor haar bleek van een hele andere orde!
Morgen vertel ik hoe zij aan haar naam is gekomen.


Leuk dat je langskwam. Wil je op de hoogte blijven van nieuwe berichten? Dat kan o.a. via bloglovin. Klik hier.

De nieuwste Poirot detective

Deze week kocht ik de nieuwste detective van Poirot; De monogram moorden. Als fan van moord en mysterie moest ik die gewoon in mijn bezit hebben.

De Monogram Moorden

Maar...hoe kan dat nou, vraag je je af? Poirot is toch die speurder van Agatha Christie en zij leeft toch niet meer? Dat klopt.
Brits thrillerschrijfster Sophie Hannah is gevraagd door de erven van Agatha Christie om een nieuw verhaal te schrijven met Poirot in de hoofdrol, om op die manier de boeken van Agatha Christie levend te houden. Dat boek werd uiteindelijk De monogram moorden.
Je ziet het meer; speurders waarvan de geestelijk vader/moeder is overleden worden door andere schrijvers in een nieuw avontuur geschreven. In de Volkskrant stond een uitgebreid artikel over dit fenomeen. Klik hier voor het hele artikel.

Ik heb er een paar stukjes uitgehaald die specifiek over de uitgave van Sophie Hannah's Poirot gaan, maar er staat ook een interessante passage in over hoe Baantjer zijn boeken levend heeft gehouden.

uit de volkskrant:
'Dinsdag [9 sept. 2014] verschijnt van de hand van thrillerschrijfster Sophie Hannah bij uitgeverij Dutch Media De monogram moorden. Een nieuw verhaal over Poirot, terwijl diens schepper - Agatha Christie - al bijna veertig jaar dood is: het lijkt merkwaardig, maar het komt vaker voor. 

En nu is dus ook Hercule Poirot niet veilig voor vreemde vingers, al kun je het als Agatha Christie-personage slechter treffen dan op het bureau van Sophie Hannah te belanden. Hannah zou je gerust een Christie-exegeet kunnen noemen, dat doet ze namelijk zelf ook. 'Ik beschouw elk woord dat Agatha Christie heeft geschreven als heilig', zei ze eerder dit jaar in een interview met Vrij Nederland. 'Al mijn boeken hebben iets Christie-achtigs, ze zit onmiskenbaar in mijn schrijvers-dna.'

Hannah noemt Christie de grootste misdaadfictieschrijver aller tijden, maar dat is niet de reden waarom zij door de erven werd aangezocht om een nieuwe Poirot te schrijven. 'Agatha's familie wil haar boeken levend houden voor nieuwe generaties en de publicatie van een nieuw boek leek hun de uitgelezen manier om jongere generaties aan de oude boeken te herinneren.' Hannah had al een paar jaar een ingenieus plot op de plank liggen, ongeschikt voor haar eigen, eigentijdse thrillers, maar ideaal voor de setting in het Engeland van voor de oorlog. 'Toen ik dat liet zien, mocht ik het doen.'

Hannah weet nog niet of haar aanstelling ad interim of vast wordt: 'Niemand keek verder vooruit dan het eerste boek; dit was al zo'n big deal voor alle betrokkenen dat niemand verder vooruit durfde te kijken.'

Poirots stiefmoeder? Zo beschouwt ze zichzelf absoluut niet. 'Je moet mij zien als de vervangend secretaresse, die niets anders doet dan zijn belevenissen zo goed mogelijk uitwerken.'

De schrijver als secretaresse; het is weer eens wat anders.'

Hannah's laatste uitspraak over de schrijver als secretaresse doet bij mij het inspiratievuur onmiddellijk aanwakkeren. Stel je voor....de secretaresse van Christie (of Ms. Lemon van Poirot, for that matter) die allemaal nog verhalen in haar archief heeft zitten, verhalen die nog niet eerder naar buiten zijn gekomen. Eindeloos zijn de mogelijkheden.....!

Ik ben nog niet aan het lezen van De monogram moorden begonnen, dus ik kan helaas nog niets zeggen over of ik het een geslaagde poging is. 

Over 'aan boeken beginnen' gesproken... 

Bij het opruimen van mijn nachtkastje kwam ik de dwarsligger van Agatha Christie tegen (op de foto rechts te zien). Deze kreeg ik van Marion een jaar geleden (bijna letterlijk een jaar geleden, zie ik nu :-)) Overigens is Marion in de tussentijd op een nieuw blog verder gegaan, klik hier voor haar nieuwe blog.

Aan het lezen van de dwarsligger ben ik begonnen, had echt zin om weer een Christie verhaal te herlezen, maar .... de letters zijn voor mij te klein. Een leesbril is inmiddels geen overbodig attribuut meer voor mij :-)

Die leesbril heb ik nog niet, maar het is wel tijd om het boek door te geven, want dat is een voorwaarde van dit boek: na het lezen (of een aanzet tot lezen :)) geef je het door aan de volgende lezer. 

Marion had voor mij een kort kaartje geschreven en dit in het boek gestopt, wat meteen als boekenlegger fungeerde. Dat bracht me op het idee om een boekenlegger te maken waarop de adressen van de blogs (of namen van lezers) staan waar het boek allemaal is geweest. Zo kun je ook een beetje reclame maken voor je blog. Ik heb een boekenlegger gemaakt van Moord in het Blair House en heb het blogadres van Marion op de achterkant geschreven. Ik ben heel benieuwd hoe lang de rij met blogadressen wordt. Het lijkt me heel leuk om het boek op gezette tijden op blogs voorbij te zien komen. Ik weet zeker dat er zát lezers zijn die ook graag Christie's boeken lezen. 

Heb je zin in om weer eens een Agatha Christie verhaal te lezen, eentje uit de oude doos? Laat het in een reactie weten.