Zo gebeurde dat met de film Gaslight. Het debuut van Angela Lansbury.
Ze was amper 18 jaar. De film is uitgekomen in 1944, dus zal in 1943 opgenomen zijn. Het is gebaseerd op een al even populair toneelstuk. Dat het eens een toneelstuk was zie je terug aan de weinige locaties waar de film zich afspeelt. Zo knap wanneer een regisseur dat lukt!
Ingrid Bergman speelt er in. Het is een detective. Angela Lansbury speelt het wulpse dienstmeisje. Ze werd genomineerd voor een Academy Award voor deze rol.
Een paar maanden terug bestelde ik de dvd en het stelde absoluut niet teleur! Het verhaal staat ook in deze tijd nog ijzersterk overeind en er wordt door alle spelers fenomenaal geacteerd.
Als zelfbenoemde foodie, vond ik het fragment waarin de buurvrouw van Ingrid Bergman haar een digestive koek aanbied een interessante. De digestive koekjes kennen wij nu alleen nog maar van verkade, maar toen ging het nog op zelfgebakken koeken. Oh ja, het is een zwart/wit film.
Dit is wat Bol.com zegt over de film Gaslight.
Lichten flikkeren en doven. Voetstappen weerklinken op een afgesloten zolder. Mysterieuze voorvallen die enkel de kwetsbare jonge vrouw Paula ziet en hoort. Op den duur begint ze te geloven dat ze gek wordt. Precies waar haar verraderlijke echtgenoot Gregory op hoopt. Gaslight, eregisseerd door George Cukor, is een briljante vingeroefening in onzekerheden. Ingrid Bergman won haar eerste Oscar met de vertolking van een vrouw die alanceert op de grens tussen hoop en waanzin. Charles Boyer zette met zijn gladde, gewiekste Gregory een personage neer dat afweek van de rollen die hij doorgaans speelde en werd voor een Oscar genomineerd. Joseph Cotten, Dame May Whitty en de nauwelijks 18 jaar oude debutante Angela Lansbury, meteen goed voor een nominatie, vervolledigen de ijzersterke cast. Ook de Victoriaanse decors werden voor hun perfecte sfeerschepping met een Oscar bekroond.
Wanneer je – zoals ik – met lange tussenpozen werkt aan het redigeren van je manuscript, omdat je je tijd moet verdelen tussen baan, gezin en boek, omdat de onzekerheid toeslaat, omdat je het druk hebt, je door twijfel wordt verlamd, of omdat je redigeren gewoon niet het leukste onderdeel van het schrijven van een boek vindt, dan willen personages wel eens vervagen.