Soms word ik enthousiast van mijn eigen enthousiasme. Dan lees ik een flinter informatie die mijn interesse wekt en hoe meer ik er over lees, hoe enthousiaster ik er over word.
Zo gebeurde dat met de film Gaslight. Het debuut van Angela Lansbury.
Ze was amper 18 jaar. De film is uitgekomen in 1944, dus zal in 1943 opgenomen zijn. Het is gebaseerd op een al even populair toneelstuk. Dat het eens een toneelstuk was zie je terug aan de weinige locaties waar de film zich afspeelt. Zo knap wanneer een regisseur dat lukt!
Ingrid Bergman speelt er in. Het is een detective. Angela Lansbury speelt het wulpse dienstmeisje. Ze werd genomineerd voor een Academy Award voor deze rol.
Een paar maanden terug bestelde ik de dvd en het stelde absoluut niet teleur! Het verhaal staat ook in deze tijd nog ijzersterk overeind en er wordt door alle spelers fenomenaal geacteerd.
Als zelfbenoemde foodie, vond ik het fragment waarin de buurvrouw van Ingrid Bergman haar een digestive koek aanbied een interessante. De digestive koekjes kennen wij nu alleen nog maar van verkade, maar toen ging het nog op zelfgebakken koeken. Oh ja, het is een zwart/wit film.
Dit is wat Bol.com zegt over de film Gaslight.
Lichten flikkeren en doven. Voetstappen weerklinken op een afgesloten zolder. Mysterieuze voorvallen die enkel de kwetsbare jonge vrouw Paula ziet en hoort. Op den duur begint ze te geloven dat ze gek wordt. Precies waar haar verraderlijke echtgenoot Gregory op hoopt. Gaslight, eregisseerd door George Cukor, is een briljante vingeroefening in onzekerheden. Ingrid Bergman won haar eerste Oscar met de vertolking van een vrouw die alanceert op de grens tussen hoop en waanzin. Charles Boyer zette met zijn gladde, gewiekste Gregory een personage neer dat afweek van de rollen die hij doorgaans speelde en werd voor een Oscar genomineerd. Joseph Cotten, Dame May Whitty en de nauwelijks 18 jaar oude debutante Angela Lansbury, meteen goed voor een nominatie, vervolledigen de ijzersterke cast. Ook de Victoriaanse decors werden voor hun perfecte sfeerschepping met een Oscar bekroond.
In 165 dagen, verspreid over twee jaar, schreef ik het manuscript Moord in het Blair house. Een traditionele detective waarin Murder, She Wrote fan Beatrijs onverwacht zelf speurder wordt en twee moorden oplost.
Posts tonen met het label dvd. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dvd. Alle posts tonen
zaterdag 7 februari 2015
vrijdag 30 november 2012
Inspiratie van Miss Marple
Door de jaren heen is de Sint mij altijd goed gezind geweest. Afhankelijk van welke Sint ik had werd het budget zonder bezwaar tegenover de andere kinderen overschreden. Zodoende kwam ik aan de complete serie DVD's van Miss Marple. Miss Marple is mijn favoriete personage. Ik hou er van hoe basale menselijke gevoelens - jaloezie, teleurstelling, afgunst, wroeging, egoïsme, hebzucht - door Miss Marple benoemd worden zonder dat ze deze afkeurt. Ze herkent ze slechts.
Het is goed om af en toe even achterover te leunen en te kijken naar je kunstwerk. Zoals een schilder een paar stappen achteruit doet om naar zijn schilderij te kijken, zo bekeek ik ook mijn verhaal.
En bovendien had ik gewoon wel weer eens even zin in dvd'tje kijken en en passant inspiratie op te doen.
In deze serie speelt Joan Hickson Miss Marple en ik vind haar onovertroffen! Angela Lansbury heeft die rol ook een keer vervuld. Dat was in 1980 in de verfilming van The Mirror Crack'd, met Elizabeth Tayler en Rock Hudson.
In 1961 speelde Joan Hickson Mrs. Kidder in de film Murder, She Said en werd door Agatha Christie genoemd als een actrice die een goede Miss Marple zou kunnen spelen.
Dit lees ik allemaal net op wikipedia. De film Murder, She Said heb ik nog nooit gezien (tenminste dat denk ik), ik ken de titel zelfs helemaal niet, maar ik begrijp nu wel de herkomst van de titelserie Murder, She wrote.
Het verhaal van Murder, She said ken ik dan weer wel, want het bijbehorende boek heet 4.50 from Paddington.
In ieder geval: ik zat maandag voor de tv en heb A murder is announced gezien. En nadat ik vanmorgen eerst de wc's en douche had schoongemaakt en de vloer had gedweild, schoof ik op de bank met mijn aantekeningenboek voor At Hotel Bertram. Helaas heb ik het einde niet gehaald. Toen moesten de kinderen van school gehaald worden.
Dit zijn mijn aantekeningen:
- er moet een beetje glamour in.
- er mag veel meer geroddeld worden
- neven, nichten, ooms, tantes, je kunt er niet genoeg van hebben.
- hebben alle gasten een geheim?
- wat kopen de vriendinnen in al die winkeltjes? Damesdingen: tafelkleden, sieraden, handtassen
- ik ga meer gesprekken afluisteren op straat
- Beatrijs meer persoonlijkheid geven. Wat zijn haar gewoontes, haar voorkeuren, haar hobby's.
- oudere dames zijn dol op huwelijken en baby's en schromen niet om wildvreemden hierover aan te spreken.
Het is goed om af en toe even achterover te leunen en te kijken naar je kunstwerk. Zoals een schilder een paar stappen achteruit doet om naar zijn schilderij te kijken, zo bekeek ik ook mijn verhaal.
En bovendien had ik gewoon wel weer eens even zin in dvd'tje kijken en en passant inspiratie op te doen.
In deze serie speelt Joan Hickson Miss Marple en ik vind haar onovertroffen! Angela Lansbury heeft die rol ook een keer vervuld. Dat was in 1980 in de verfilming van The Mirror Crack'd, met Elizabeth Tayler en Rock Hudson.
In 1961 speelde Joan Hickson Mrs. Kidder in de film Murder, She Said en werd door Agatha Christie genoemd als een actrice die een goede Miss Marple zou kunnen spelen.
Dit lees ik allemaal net op wikipedia. De film Murder, She Said heb ik nog nooit gezien (tenminste dat denk ik), ik ken de titel zelfs helemaal niet, maar ik begrijp nu wel de herkomst van de titelserie Murder, She wrote.
Het verhaal van Murder, She said ken ik dan weer wel, want het bijbehorende boek heet 4.50 from Paddington.
In ieder geval: ik zat maandag voor de tv en heb A murder is announced gezien. En nadat ik vanmorgen eerst de wc's en douche had schoongemaakt en de vloer had gedweild, schoof ik op de bank met mijn aantekeningenboek voor At Hotel Bertram. Helaas heb ik het einde niet gehaald. Toen moesten de kinderen van school gehaald worden.
Dit zijn mijn aantekeningen:
- er moet een beetje glamour in.
- er mag veel meer geroddeld worden
- neven, nichten, ooms, tantes, je kunt er niet genoeg van hebben.
- hebben alle gasten een geheim?
- wat kopen de vriendinnen in al die winkeltjes? Damesdingen: tafelkleden, sieraden, handtassen
- ik ga meer gesprekken afluisteren op straat
- Beatrijs meer persoonlijkheid geven. Wat zijn haar gewoontes, haar voorkeuren, haar hobby's.
- oudere dames zijn dol op huwelijken en baby's en schromen niet om wildvreemden hierover aan te spreken.
Genoeg om uit te werken de komende tijd.
Fijn weekend.
Abonneren op:
Posts (Atom)

